TUIN 2011 - heden

De tuin als (on)natuurlijke constructie

Een tuin is een intiem landschapsensemble, dicht bij ons, vaak rondom gesloten en geopend naar de hemel. Het is een plek waar de natuur tegelijkertijd wordt buitengesloten en zichtbaar wordt gemaakt. Ideaalbeeld versus het ‘echte’ landschap.
Het is een beschutte plaats waar verschillende werelden verstrengeld raken: zorg en bescherming, vormgeven, kweken en planten, in de aarde wroeten, buiten zijn, mijmering, rustplaats, speelplek, afzondering en het begrip tijd.

In een meerjarenproject wil ik de tuin van mijn moeder onderzoeken en afscheid nemen van een plek die zij al meer dan 50 jaar vormgeeft. Aanraakbare natuur binnen handbereik. Herkenning en melancholie, welbevinden en vervreemding zullen kernwoorden vormen. Met verschillende projecten en met gebruik van verschillende technieken lopen realiteit en fictie straks door elkaar heen.

De bomen in mijn moeders tuin overschaduwen het huis. Ze hebben een sterk fysieke aanwezigheid. Ik ben gestart met het schilderen van de stammen in close-up, omdat ik weg wilde stappen van vertes en horizon en weer inzoomen op massa, huid en oppervlakte.